28-03-2013

1. Oldehoofsterkerkhof

architect: Borren Staalenhoef Architecten & De Mannen van Schuim

ontwikkelaar: fooq

Het plan van Borren Staalenhoef draagt op een positieve manier bij aan de kwaliteit van de (ontwikkeling van de) binnenstad. Het introduceert een nieuw programmatisch en ruimtelijk concept, dat de veelzijdigheid en gelaagdheid van de binnenstad bevordert. Het voorziet in een multifunctioneel gebouw, waarin verschillende aan de bibliotheek gelieerde activiteiten worden samengevoegd: naast het uitlenen van boeken is er ruimte voor bijvoorbeeld de verkoop van boeken (combinatie boekenwinkel), nieuwe media, kantoorruimte, plekken voor ontmoeting en horeca. Kortom, een combinatie en gelaagdheid van functies die het gebruik van de binnenstad ondersteunt, ook voor bezoekers van de binnenstad die er niet dagelijks gebruik van maken – het zorgt voor een levendige en zeer publieke functie. De vorm van het gebouw, het balkon aan de pleinzijde en de positionering van de entrees zorgen voor goede overgangen tussen openbare en semi-openbare ruimtes. Een bijzondere ruimtelijke kwaliteit van het plan is de relatie die het legt met de parkeergarage onder het plein, waarin de bibliotheek voor een deel is ondergebracht.

Het initiatief speelt zowel ruimtelijk als programmatisch overtuigend in op de directe omgeving. De voorziene functies zijn een goede aanvulling en versterking van het culturele kwartier; ruimtelijk wordt bovendien, door de inrichting van het plein, een relatie gelegd met de functies langs de Groeneweg en het stadskantoor, waardoor het plein zich programmatisch steviger in de stad verankert. Ook speelt het gebouw een belangrijke rol in de stadsstructuur; het creëert een stevige pleinwand, maar is door de alzijdigheid goed toegankelijk. Al staat het gebouw enigszins op zichzelf, het herstelt het Heer Ivostraatje eveneens. De reeds genoemde overgangen in de vorm van het balkon, de positie van de entrees en de uitkragende volumes op de koppen van het gebouw, zorgen voor openbaarheid en verblijfskwaliteit, alsmede voor goede overgangen tussen het gebouw en de openbare ruimte. Een ruimtelijk slimme vondst is de, ten opzichte van het gehele volume van het gebouw, beperkte voetprint, waardoor er goede zichtlijnen richting de hoeken van het plein en de aangrenzende straten ontstaan.

Evenwel zorgt de vorm en de verschijning van het gebouw ook voor een kritische noot; het gebouw staat erg op zichzelf, al is dit ook de grootste kracht, en ontkent daarmee de ruimtelijke context enigszins. De schaal ervan past beter bij het plein dan bij de aangrenzende straten – ten opzichte van het Heer Ivostraatje en de Kerkstraten is het erg aanwezig. Misschien dat het gezien deze context een iets bescheidener karakter zou kunnen hebben. 

You are here